Slaaptraining baby: mijn ervaring

Slaaptraining Baby

Slaaptraining baby: mijn ervaring

Mijn baby heeft tot ze zeven maanden was zichzelf in slaap gedronken bij mij. En dan heb ik het niet over de laatste avondvoeding. Nee, elk slaapje had ze mij en de geborgenheid van borstvoeding nodig om in slaap te vallen. 

Ze is altijd een moeilijke slaper geweest. De eerste acht weken moest ze in slaap gewiegd worden, en hadden we elke dag een soort in-slaap-wieg-estafette. Wanneer mijn spieren het begonnen te begeven stonden opa en oma klaar om het stokje (lees: baby) over te pakken. 

Wat was het lekker toen ze voor het eerst zelf in slaap viel in haar eigen bedje!

Maar helaas heeft dat niet lang geduurd. Er kwam een sprongetje aan en mevrouw sliep weer slecht, en dus maar hup, aan de borst. Ik was allang blij dat ze sliep!


Alles voor de eerste keer

Heb ik haar hiermee een slechte slaap-associatie aangeleerd? Ja, waarschijnlijk wel. Maar ik ben ook maar voor het eerst moeder, en zo sliep mevrouw lekker en kwam ik ook aan mijn rust toe. 

Totdat ze ongeveer zeven maanden was, en het constante voeden me begon op te breken. Ik wou ook graag eens een middagje weg, eventjes lekker me-time, of zelfs stofzuigen. Maar niemand kon de borstvoeding van mij overnemen. En zonder de borst sliep ze niet. 

Bovendien had ze geen idee hoe ze zelf in slaap moest vallen. Wanneer ze dan een keer wakker werd na een half uurtje slapen, viel ze niet meer zelf in slaap. 


Slaaptraining

Het werd dus hoog tijd voor slaaptraining. Er is zó veel informatie over slaaptraining beschikbaar. Op het consultatiebureau werd ik niet veel geholpen. “Laat haar maar een nacht lang huilen, ze valt vanzelf in slaap” was het advies. 

Nee, bedankt. Dat idee druiste enorm tegen mijn moedergevoel in. Want Mais jammert niet wanneer ze de slaap niet kan pakken. Nee, die loopt helemaal rood aan, begint te trillen, en huilt zo hard dat er geen geluid meer uit haar keeltje komt. Zo zielig!

Als dat aanhoudt dan springen de tranen bij mij ook in de ogen en lig ik zelf te stuiteren van ongemak. 

Slaaptraining Baby

Uiteindelijk kwam ik bij de methode van gecontroleerd laten huilen. Dit sprak mij wel aan. Ik wist dat ze, om het zelf te leren, toch wel zou gaan huilen, maar ik wilde haar niet overstuur laten gaan. 

Voordat ik de gecontroleerde methode probeerde, hebben we ook de liefdevolle responsieve methode geprobeerd. Wat een ramp. Ik denk dat ze hier te oud voor was, want wanneer ze iemand kon zien schoot ze meteen in de brabbel en speelstand, hoe moe ze ook was. Na een week consequent proberen heb ik dan ook maar besloten een andere methode te pakken. 

Het idee van gecontroleerd laten huilen is dat je de baby moe, maar wakker op bed legt. Je doet je slaapritueel en verlaat vervolgens de slaapkamer. Vervolgens ga je na 3 minuutjes terug om een aai over het bolletje te geven, zodat je baby weet dat je er bent. Je pakt haar niet op en je zegt niks. 

Dit keer wacht je 2 minuten langer voordat je je baby weer troost biedt met je aanwezigheid.

De volgende keer wacht je tien minuten, dan vijftien, twintig… net zolang tot ze in slaap valt. 


Mijn ervaring met slaaptraining

Consequent zijn is het allerbelangrijkste. En ik zal niet tegen je liegen. Ik vond het ongelooflijk zwaar. Het was, is, en blijft me in mijn hart raken wanneer ik mijn kindje hoor huilen. Het was slopend om de hele dag alleen maar bezig te zijn met de slaaptraining.

Maar het was het waard

Het heeft dik drie weken geduurd voordat Maisie het écht doorhad. Voordat ze elk slaapje zelf pakte zonder (veel/overstuur) te huilen. 

En nu zijn er nog steeds dagen waarop het minder gaat. Maar dat is ook logisch, want jij en ik hebben ook dagen waarop we minder goed slapen. En vooral wanneer je ergens last van hebt, zoals kindjes met hun eerste tandjes of darmkrampjes, is het heel normaal dat je niet (goed) kunt slapen. 

Maar voor het grootste deel van de tijd slaapt mijn kleine meisje nu goed. Ze doet haar twee dutjes overdag zonder te jammeren. En omdat ze ‘s avonds alsnog de borst krijgt voor het slapengaan valt ze soms tijdens het voeden, en soms gewoon zelf in slaap. 

Daar doe ik verder ook niet moeilijk over. 

Slaaptraining Baby

Train je je baby of jezelf?

Met de methode van het gecontroleerd laten huilen denk ik dat je net zoveel jezelf traint als je kindje. Want baby’s hebben nog geen tijdsbesef. Die weten niet of er nou drie, vijf of tien minuten zijn verstreken. 

Maar jij wel. Jij leert keer op keer “twee minuutjes langer” of “vijf minuutjes langer” het huilen te verdragen. Bij mij hielp dit heel goed, dit besef dat ik mijn kindje écht wel mag troosten, maar pas na zoveel tijd. 

Maisie is nu negen maanden oud en doet twee dutjes van 2+ uur overdag. ‘s Avonds slaapt ze van zeven tot twaalf. Om twaalf uur krijgt ze nog een borstvoeding en valt ze vrijwel meteen weer in slaap. Dan slaapt ze door tot een uurtje of zes, half zeven. 


Doorslapen en Slaapschema’s

Is dit ideaal? Nee, niet helemaal. Ik zou graag de laatste voeding achterwege willen laten en de ochtend pas om zeven uur laten beginnen. Ik bedoel, volgens de definitie is dit doorslapen, van 00:00 tot 06:00, maar zo voelt het niet

En als je dan op social media allemaal posts leest van moeders met baby’s van 7 maanden die al van 19:00 tot 07:00 slapen, dan krijg ik gewoon bijna tranen in mijn ogen. 

Waarom kan mijn kindje dit nou niet?

Ieder kind is anders. Dat weet ik. Maar ik heb toch elke keer weer zoiets van “arme meid, slaap toch eens lekker door,” terwijl ze er zelf geen last van lijkt te hebben. Ze is altijd vrolijk en groeit goed, en loopt in haar ontwikkeling zo’n maand voor. 

Dus ik probeer al die slaapschema’s maar achter me te laten en gewoon te doen wat goed voelt. Als Maisie die laatste avondvoeding bij mama nog nodig heeft, ook al is het enkel voor de geborgenheid, dan doen we dat toch lekker. 

Slaaptraining Baby

Ironie

Het is wel een beetje ironisch dat ik dit positieve-maar-realistische-slaaptraining-verhaal schrijf op een flinke baaldag. Maise was vannacht om vier uur klaarwakker en heeft tot half zes lopen spoken. Vervolgens werd ze om half acht wakker en heb ik haar om tien uur weer op bed gelegd voor haar eerste dutje. Wat. Een. Ramp.

Huilen! Brullen! Janken! Ze liep weer helemaal rood aan, trilde en weigerde om te slapen. Ik heb het anderhalf uur geprobeerd jongens, en toen begon ik zelf ook overstuur te raken. Daar hebben we alletwee niks aan, dus hoppa, aan de borst. Ze sliep binnen vijf minuten. 

De negatieve ervaringen van een dag blijven vaak langer hangen dan alle positieve gebeurtenissen. Zo heb ik vanochtend wel twintig kusjes van Mais gehad, hebben we heerlijk gespeeld en begint ze te dansen wanneer ze muziek hoort. Maar door het hele slaap-fiasco categoriseer ik de dag nu al als baaldag.

Daar moet ik ook mee stoppen. Zo blijven we leren. Elke dag weer. 

Dus als je dit leest en je hebt ook een moeilijke slaper, weet dan dat het goed komt. Maar dat je er wel aan moet werken. En dat er altijd dagen blijven waarop het minder gaat. Maar weet vooral dat je niet de enige bent

You’ve got this mommy! 


Meer lezen over mijn ervaringen als een single mama? Ik schreef eerder al over hoe ik leerde te genieten van mijn ongeplande zwangerschap.

Ook op Instagram deel ik elke dag een kijkje in mijn persoonlijke leven.

Single Mama Call to Action

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Volg me op Instagram!